મિત્રો, નમસ્કાર.
મથાળું વાંચીને થયું હશે કે આ “આતા” કોણ અને તેમણે શું “હિમ્મત” બતાવી ?! તો આ “હિમ્મત આતા” જ છે જેમણે ’અમો’ને મળવાની પરવાનગી આપવાની હિમ્મત બતાવી ! 
“આતાવાણી” નામક સુંદર બ્લોગ પર આપણે જેમની વાણીનો લાભ લઈએ છીએ તે હિમ્મત આતા. કદાચ ગુજરાતી બ્લોગજગતનાં સૌથી વરિષ્ઠ નાગરિક હોવાનું બહુમાન તેઓને ફાળે જશે. લગભગ ૯૧ વર્ષની આયુ છતાં કૉમ્પ્યુટર અને નેટ સાથે માથાફોડી કરવાની હિમ્મત કરવી એ પણ હિમ્મતનું જ કામ ને ?! (એક આડવાત, કાઠિયાવાડમાં “આતા” શબ્દ વડિલ, દાદા, બાપા, વૃદ્ધ પુરુષ વગેરે માટે સન્માનભર્યા અર્થમાં વપરાય છે. ભગોમંમાં પણ ઘણાં અર્થમાંનો એક અર્થ છે, ’કોઈ પણ વૃદ્ધ પુરુષ, વડીલ પુરુષ’)
શ્રી.સુરેશભાઈની કૃપાથી અમારી આતા સાથે ઓળખ થઈ. બહુ અનુભવી સજ્જન, ખાસ તો વિવિધ ભાષાઓ, ઇતિહાસ અને લોકસાહિત્યનું જ્ઞાન તથા અદ્વિતીય મગજશક્તિ (ખાસ તો આવડી ઉંમરે !)નાં ધણી આતાને અમારી સ્થાનિક બોલી પણ ઘણી જ વ્હાલી તેથી અમને તો જાણે ગોળનુ ગાડુ મળ્યા બરાબર થયું. તેઓશ્રી સાથે થતી અમારી દેશી ગોટપીટ આતાવાણી પરના કેટલાક પ્રતિભાવોમાં વાંચી શકો છો. આ એરિઝોનાના સાવજ હમણાં વતનની વહાલપ માણવા ભારત આવ્યા છે. તા: ૨૮-૨-૨૦૧૨ના રોજ આતા ઉપલેટા પધાર્યા છે તેવા સમાચાર મળ્યા એટલે તેઓને અનૂકુળ સમયની પરવાનગી લઈ હું અને એક મિત્ર બપોર પછી ઉપલેટા પહોંચ્યા. ત્યાં આતાનાં યજમાન શ્રી.રાજશીભાઈ કંડોરીયાએ અમે તેમનાં મહેમાનના મહેમાન હોય, કાઠિયાવાડી પરંપરા અનુસાર બહુ પ્રેમથી અમારૂં સ્વાગત કર્યું. અને આમ ’અમો’ને આતાદર્શનનો, આતા સાથે સત્સંગનો લાભ મળ્યો. તો આપ પણ ચિત્રોનાં માધ્યમે લાભો !
આતા અને અમો
આતા, રાજશીભાઈ અને આતાનાં દોહિત્ર જયદિપભાઈ (ખુરશી પર)
આતા, અમો અને મિત્ર નરેન્દ્રભાઈ જાડેજા
હાદ પર સાત નાળિયેર વાળો કોયડો અમે ઉકેલ્યો હતો તે બદલ વાંહો થાબડતા આતા
સાત નાળિયેર વાળો કોયડો અને વાંહો થાબડવાનું વચન
ડાબેથી, રાજશીભાઈ, આતા, રાજશીભાઈના સૂપુત્ર અને અમો.
સોહમ કેવલ્યધામ અને અસ્પતાલ, દ્વારકાધીશ સોસાયટી, ભરત પાર્ક પાછળ, ઉપલેટા
સર્વધર્મ સમભાવ (પ્રાર્થનાખંડ પરની કોતરણી)
પ્રાર્થનાગૃહનું નિરીક્ષણ કરતા આતા.
અને અમારા યજમાનના ઘરે રાખેલું બરકંદાજ આતાનું ચિત્ર જોઈ ગયો તે ક્લિક કરી લીધું !
આગળ આપે આતાને એક નિર્માણાધીન પ્રાર્થનાગૃહનું નિરીક્ષણ કરતા જોયા, તે સર્વધર્મ સમભાવ અને સેવાકાર્યને વરેલી પ્રવૃત્તિમાં શ્રી.રાજશીભાઈ અને તેમનું મિત્રમંડળ જોડાયેલું છે. આ સાથે ગરીબો માટે એક દવાખાનું અને રક્તદાન, અન્નદાન, વિદ્યાદાન જેવી સેવાશુશ્રૂષાની પ્રવૃત્તિઓ આ મિત્રો કરે છે. આ બધું પણ જાણવા મળ્યું.
માત્ર દેખાવ જ નહિ, ઋષિ સમો સ્વભાવ પણ ધરાવતા આતા સાથે ઘણી ઘણી વાતો કરી, આપણે જેને ઇતિહાસ કહેવો પડે કિંતુ આતા માટે તો પોતાની જાણનાં જ પ્રસંગો ગણાય તેવા કેટલાક પ્રસંગો આતાનાં શ્રીમુખે સાંભળ્યા. બ્લોગજગત અને કોમ્પ્યુટરની વાત નિકળી એટલે સુરેશદાદાએ આ પાટે ચઢાવ્યો એમ કહી પ્રશંસાસહ યાદી કરી. અને જે તેમનો ખાસ રસનો વિષય એ લોકવાર્તાઓ અને શેરોશાયરી તથા શાસ્ત્રવચનનો પણ થોડો લાભ આપ્યો. અને ગામઠી બોલીમાં જેને ’વરત નાંખવું’ કહેવાય તેવા, મગજને ધારદાર બનાવતા, કોયડાઓ તો વળી કેમ બાકી રહે ! તે અંતે અમોને એક કોયડો પણ સોંપ્યો !! (જે હોબીવિશ્વ પર રજુ કરીશું) આતાનું સ્વાસ્થ્ય જળવાઈ રહે અને શતક ફટકારે ત્યારે આપણે સૌ તેમને સાદર અભિનંદન પાઠવીએ તેવી, આપણ સૌ બ્લોગમિત્રો વતી, અભ્યર્થનાસહ હૃદયમાં એક સ્નેહસંભારણું સાચવી અમોએ વિદાય લીધી. (વાતોની વાતો વળી ડાયરો ભરીને માંડીશું !) આભાર.
કારણ થાબડભાણાં કરવાંથી તો સસલું પણ સિંહ બની જાય છે !!! 
